กายหายไข้ ใจหายทุกข์

สรรพสิ่งเป็นเช่นนั้นเองตามเหตุปัจจัย

ความเจ็บไข้หรือหายป่วยก็เป็นเช่นนั้นตามเหตุปัจจัย

มีพระพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตรชีวิตจะพ้นเกิด-แก่-เจ็บ-ตาย

เห็นความเป็นเช่นนั้นเองในสังขาร จะไม่ทุกข์ทรมานเพราะหลงสมมติ

สังขาร หรือ วิสังขาร ล้วนมีความเป็นเช่นนั้นของมันเอง

ว่างจากตัวตนเมื่อใดก็หมดเหตุปัจจัยให้ต้องทุกข์

เข้าถึงหัวใจของพระธรรมจะเห็นความไม่น่าเอาในทุกสิ่ง

เพราะยึดถือกิริยาว่าเป็นของตนจึงส่งผลให้เกิดกรรม

เมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรยึดถือได้ก็จะสมัครใจดับไม่เหลือ

เป็นพุทธบริษัทต้องเข้าใจความเป็นเช่นนั้นเองให้ได้

ความทุกข์ไม่อาจเกิดขึ้นได้ถ้าใจปรากฎ " ความเป็นเช่นนั้นเอง"

เข้าถึงความเป็นเช่นนั้นได้จิตใจสงบพบนิพพาน

สวดมนต์ชนะโรค

สำดับการสวดมนต์

๑. บทกราบพระรัตนตรัย
๒. บทนอบน้อมพระพุทธเจ้า
๓. บทไตรสรณคมน์
๔. บทสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย (อิสวาสุ)
๕. บทติลักขณาทิคาถา (ไตรลักษณ์)
๖. บทภารสุตตคาถา (ขันธ์ ๕ ภาระหนัก)
๗. บททวัตติงสาการปาฐะ
๘. บทพิจารณาสังขาร
๙. บทอภิณหปัจจเวกขณะ
๑๐. บทโพชฌังคปริตร
๑๑. บทสัพพมงคลคาถา
๑๒. ทำสมาธิรักษาโรค

 

ลมหายใจ ช่วยขับไล่ความร้อน ถอนพิษไข้

๑๓. บทแผ่เมตตาให้ตนเอง
๑๔. บทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์
๑๕. บทแผ่ส่วนกุศล